﻿<title_newspaper="Przyjaciółka">
<title_article="Z ostatniego tygodnia na świecie">
<author_1="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="12">
<date="1951-12-23">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Wywołuje to niezadowolenie nie tylko ludności Niemiec, która przede wszystkim ma dostarczyć mięso armatnie na wojnę. Budzi to również niepokój innych narodów Europy, które obawiają się odradzającego się niemieckiego imperializmu. Wobec popularności propozycji Izby Ludowej NRD, Adenauer i jego amerykańscy protektorzy usiłują rozpętać odwetową kampanię. Szczują oni przeciw obozowi pokoju, przeciw naszej ojczyźnie i naszym ziemiom zachodnim. Podczas wizyty w Londynie Adenauer podejmowany przez króla angielskiego i Churchilla oświadczył, jak podaje agencja Reutera, że "Niemcy nie mogą się zgodzie na utratę tych terenów". Jego kolega "minister" Seebohm zgłosił pretensje Niemiec do wszystkich terenów, kiedykolwiek w przeszłości podbitych przez Niemcy. Ostatnio opiekunowie Adenauera zastosowali nowy manewr przeciwko siłom walczącym o pokojowy rozwój Niemiec. Zgłosili oni w ONZ prowokacyjny wniosek o powołanie komisji, która zbadałaby warunki przeprowadzenia rzekomo „wolnych" wyborów w obu częściach Niemiec. Na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ kolejno zabrali głos przedstawiciele t. zw. „rządu" niemiecko-zachodniego oraz delegacji rządu NRD. Pełne pruskiej pychy, hitlerowskie w swej treści a służalcze wobec amerykańskich okupantów, były wystąpienia przedstawicieli Adenauera. Wystąpienie delegacji NRD stało się wspaniałym uderzeniem przeciw wojennym planom amerykańskich imperialistów i ich niemiecko-zachodnich pachołków. Wicepremier NRD, Bolz oświadczył między innymi: Wbrew uchwałom poczdamskim, w Niemczech Zachodnich odradza się imperializm, militaryzm i faszyzm. Obecność wojsk okupacyjnych i polityka remilitaryzacji nakładają coraz większe ciężary na gospodarkę i ludność Niemiec Zachodnich. Naród niemiecki żąda przywrócenia jedności Niemiec, zawarcia traktatu pokojowego i wycofania wojsk okupacyjnych. NRD proponuje, aby wybory ogólno-niemieckie przeprowadzono na podstawie jednolitej ordynacji wyborczej, która winna być uzgodniona między przedstawicielami Niemiec wschodnich i zachodnich, przy czym jako wzór winna być wzięta weimarska ordynacja wyborcza 1924 roku.

</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
